#66 Achteraf zie je het!

Verandering zichtbaar door podcasts:

Ik ben begonnen met het produceren van mijn eigen podcasts door de al mijn eerder gemaakte inspiratieblogs in te spreken. Wat mij vooral treft in deze exercitie is de grote verandering die ik heb doorgemaakt en tegelijkertijd hoe actueel de onderwerpen nog steeds zijn. Dit zie ik, nu 2,5 jaar later, zo helder!

Dit is natuurlijk ook logisch, want ik beschrijf in deze autobiografische blogs universele thema’s en link deze aan universele oplossingen. Ikzelf vind mijn oplossingen vaak in de inhoudsloze structuren van NLP, het anders kijken via Systemisch werken en de kennis van het brein. En anderen doen dit weer anders, zo kiest iedereen datgene wat op dat moment voor hem of haar werkt.

Wat mij opvalt is dat ik dus in een kleine drie jaar na mijn scheiding een mega shift heb gemaakt. Een beetje vergelijkbaar met de persoonlijke groei die ik doormaakte na mijn burn out in 2003. Soms heb je gewoon een flinke crisis nodig om in beweging te komen.

De crisis vraagt om persoonlijk leiderschap:

En dit is gelijk de link met de actualiteit, want ik ervaar de huidige situatie als een mega crisis. Het is natuurlijk maar welke woorden je kiest die de lading bepalen. Dus ik kan het oorlog noemen en daar geeft elke lezer weer zijn of haar eigen betekenis aan. Ik weet ook niet of het waar is dat het oorlog is, maar ik gebruik dit woord omdat deze voor mij nu het meest resoneert.

Ik ervaar dat er al weken lang veel is veranderend. Dat er besluiten worden genomen die bij mij weerstand oproepen. Ik krijg steeds fysiek in mijn lijf signalen waaraan ik de betekenis geef: “Er klopt iets niet”. Niet wetende wat er klopt of niet, maar wel vertrouwend op mijn intuïtie. Dat is misschien wel belangrijkste shift die ik heb gemaakt. Dat ik aan het bewegen ben naar vooral naar mijzelf luisteren, terwijl ik vroeger geleerd heb om leiders vooral te volgen. Dit is radicaal aan het veranderen bij mij.

Censuur versus intuitie:

Dus nu krijgt persoonlijk leiderschap voor mij een hele andere lading. Ik train en coach hier al ruim 15 jaar in. Nu ervaar ik aan den lijve dat we op grote schaal persoonlijk leiderschap nodig hebben. Dat we slechts en vooral alleen verantwoordelijk zijn voor onszelf en dat het meebewegen op angst ertoe kan leiden dat we ons massaal kunnen laten opsluiten. En mogelijk te lang en onnodig?

Ik vrees namelijk dat we voor onszelf grondig te onderzoeken hebben of de feiten wel kloppen. Ook al is dit onderzoek niet makkelijk met de informatie die op ons afkomt en om deze te filteren in wat klopt. Tenslotte bestaat de waarheid niet, alles is perceptie. Dus dan is de eigen intuïtie wellicht de meest betrouwbare bron om op te vertrouwen. We hebben onze eigen ingebouwde “detector” immers altijd bij ons. We voelen binnen een mini seconde al of iets klopt of niet. Alleen meestal luisteren we niet naar onszelf. We luisteren vaak liever naar anderen die ons voorschrijven wat waar is. Deze leiders vertrouwen we vaak meer dan onszelf.

Alhoewel ik dit vroeger ook deed, is dit nu de laatste tijd drastisch veranderd. Want ik heb gemerkt dat er een enorme censuur is, waardoor veel bruikbare informatie onbeschikbaar wordt gemaakt. Ik ben hier enorm van geschrokken, want het gebeurde bij mij ook, terwijl ik ernaar keek. Dus dit was nog een extra oproep om vooral goed bij mijzelf te blijven. Tenslotte kan ik mijzelf wel altijd vertrouwen.

Weerstand, acceptatie en loslaten:

Dus het eerste wat ik had te doen, was accepteren dat ik weerstand heb tegen wat er allemaal gebeurt momenteel. Tenslotte is weerstand een signaal van een gebrek aan acceptie en een gebrek aan rapport. Zolang ik ga strijden, doe ik hetzelfde. Immers perceptie is projectie.

Wat ik vooral bij mijzelf merk, is dat ik opnieuw heb te waken om anderen te willen overtuigen. Juist nu de polariteiten zo duidelijk zichtbaar worden, is dit een oud patroon van mij. Ook gevoed door angst. Ik realiseer het mij en dat is gelijk het moment om het los te laten. Zodra ik het kan loslaten dat ik anderen niet kan veranderen of beïnvloeden, alleen al omdat ik niet over andere ga, kan ik accepteren dat ik doe wat ik doe. En dit heeft al heel vaak heel goed voor mij gewerkt. Benoemen en vervolgens loslaten. Dat is wat ik nu doe, ook met deze blog.

Een wereld van ons samen:

Ik zie namelijk verschillende groepen mensen met hele tegenstrijdige meningen steeds maar op elkaar reageren. Op een dusdanige wijze dat ze er zelfs bereid zijn om ervoor te gaan strijden. Dat is volgens mij precies wat funest is. We hebben het tegendeel te doen, namelijk samen zijn, verbinden, elkaars verschillen te laten zijn in liefde elkaar te laten leven. Want strijd lijkt erg op oorlog toch? Dus we worden al gevraagd op afstand van elkaar te blijven, maar we hoeven dan niet ook nog tegen elkaar te gaan staan, toch? Laten we vooral bij onszelf blijven en de ander laten waar hij of zij is.

En hier wil ik voor gaan staan! Hier wil ik mijn stem voor uitspreken. Tenslotte is onze stem en eigen wilsbeschikking het meest krachtige wat we hebben. Dat is wat Victor Franke destijds al schreef in zijn boekje “De zin van het bestaan”. Hij was overigens psychiater en wetenschapper en heeft dit boek geschreven na zijn verblijf in diverse concentratiekampen. Hij concludeerde onder andere dat hetgeen de mensen onderscheidt van dieren, is dat wij een eigen wil en geestkracht hebben die ervoor kan zorgen dat dingen gaan veranderen.

Een wereld zonder goed of fout:

Ik heb een wens en die ga ik hier gewoon uitspreken. Ik ga mijzelf projecteren in een realiteit waarin ik ervaar dat we allemaal één zijn en met elkaar verbonden zijn. Waarin de onderlinge verschillen er mogen zijn, zonder dat we elkaar willen overtuigen of van mening laten veranderen. Een wereld waarin alles gezegd mag worden, zonder dat inhoud verwijderd wordt van de social media, omdat anderen de blogs aanstootgevend vinden.

Een beschaving waarin we gewoon elkaars verschillen kunnen zien en laten bestaan, zonder de behoefte te voelen elkaar de mond te snoeren. Een plek waar er geen goed of fout is. En waarin het gemeengoed is dat we slechts allemaal ANDERS zijn, met andere behoeften en voorkeuren.

Mijn boek herschrijven:

Ik ben momenteel ook bezig met mijn eigen boek te herschrijven en het eerste wat ik ga veranderen, is de titel. Want een betere versie veronderstelt dat er zoiets als goed of fout bestaat. Tenslotte is beter de overtreffende trap van goed. Met de kennis van nu kan ik er niet meer achter staan. Ik zie nog steeds mijn eigen goede bedoeling, namelijk mensen beter maken. Beter in de zin van gezonder, bij voorkeur geheeld. Alleen dat is niet hoe het vaak wordt opgevat.

Je hoeft maar een klein beetje perfectionisme in je te hebben of je vertaalt dit in “verbeteren”. Want het kan immers altijd beter! Alleen het is natuurlijk al goed! Of niet? Want dan is er opnieuw een verschil tussen goed of fout. Het is gewoon anders en misschien wel vooral gewoon zoals het is.

Een wereld met acceptatie:

Dat is wel één van de grootste lessen. Stoppen met oordelen en beseffen dat het niet aan mij is om anderen te veranderen. Ik heb de afgelopen drie jaar vooral besteed aan gelukkig worden met mijzelf. Aan alleen kunnen zijn, want ik ben tenslotte al één. Vanuit deze staat kan ik dus tegenwoordig ook in een liefdesrelatie zijn zonder mijn verwachtingen op hem te projecteren.

Dit geeft zoveel ruimte en vrijheid. Dit is zoveel fijner dan ik ooit heb ervaren. Ik ben echt zo blij en tevreden over mijzelf dat ik dit nu voor mijzelf zo gecreëerd heb. Ik heb een hele weg hiervoor bewandeld en hopelijk door het te delen, wordt het voor anderen makkelijker om ook dit te gaan ervaren. Met wellicht meer gemak en snelheid dan ik nodig had.

Met liefde in plaats van angst:

Het alleen zijn maakte mij immers lange tijd bang. Ik zocht daardoor bevestiging en goedkeuring bij anderen. Ik wilde hun toestemming en bij voorkeur het applaus. Want dan zou ik misschien wel goed genoeg zijn en erbij horen. Een primaire angst van ons brein; er niet bij mogen horen.

Angst is een rode draad in mijn leven. Dit zie ik momenteel weerspiegeld in het leven van een groot deel van de wereldbevolking. En daarmee leg ik weer de link naar de situatie van vandaag de dag.

Want wanneer je terugkijkt op de gebeurtenissen en daarop reflecteert, is het gemakkelijk om de geleerde lessen eruit te halen. Zeker wanneer een geruime tijd gepasseerd is. Alleen hebben we nu wel de tijd om lang te wachten met reflecteren op gedane acties? We hebben immers al kunnen leren van de geschiedenis zodat deze niet herhaald hoeft te worden. Toch?

Wakker en vol vertrouwen:

Gelukkig leven we nu in een hele andere tijd en heb ik besloten mij nu te richten op het vertrouwen dat het goed komt. Mijn moeder wilde mij al geruststellen na mijn posts op de diverse social media. Zij dacht dat ik bang was en vond dit vervelend voor mij. Grappig want dit was niet mijn intentie en ook niet mijn interne beweging.

Ik ben nu juist heel wakker en vol vertrouwen. Om die reden wil ik in alle openheid delen wat er bij mij leeft. Omdat ik ervan uitga dat ik zo mijn eigen gewenste werkelijkheid creëer. Namelijk door eenduidig te zijn, besluiten te nemen, open te zijn en onbevreesd dit te uiten in de buitenwereld en vervolgens in actie te komen. Stappen te zetten.

Bijvoorbeeld door mijn blogs om te bouwen naar podcasts, zodat je gemakkelijk deze achter elkaar kunt luisteren vanuit Spotify. En ook door te posten wat mij van binnen bezig houdt, in alle openheid. Zodat een ieder opnieuw zelf kan kijken wat er te zien valt.

En dat is wat mij betreft zeer veel! Achteraf zie je dit glashelder, alleen soms is het vijf voor twaalf en hebben we niet meer zoveel tijd om achterom te kijken.

Wil jij ook mijn blogs ontvangen:

Ik schrijf geregeld een persoonlijk blog waarin ik mijn belevenissen koppel aan mijn kennis van NLP die mij weer geleerde lessen hebben opgeleverd. Hopelijk ook ter inspiratie van jou. Ken jij mensen die deze blogs gemakkelijk per mail willen ontvangen? Voel je vrij het door sturen. Inschrijven kan via deze link:

@mireilleverhoef, 11 juni 2020

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *